Mikill missir fyrir Borgarnes

Leitt er að heyra að brúðuleikhúsið í Borgarnesi hættir í þeirri mynd sem það hefur verið. Það má kannski segja að Borgarnes sé helst til lítill staður fyrir starfsemi af þessu tagi.

Þótt ég sé kannski ekki mesti aðdáandi leikhúss almennt þá á brúðuleikhús fyllilega rétt á sér sem listform og en fyrst og fremst sem skemmtun. Ég fór á eina sýningu með fjölskyldunni minni í fyrra og engum leiddist.

Fyrir Borgarnes er þetta mikill missir - ég óska hjónunum alls hins besta á nýjum starfsvetvangi erlendis.

Málþing um tækifæri í hjólaferðamennsku í febrúar 2012

Málþing undir yfirskriftinni "Tækifæri í hjólaferðamennsku" var haldið 24. febrúar 2012 í húsakynnum Eflu á Höfðabakka. Um 150 manns sóttu ráðstefnuna sem þótti takast vel. Rætt var um ýmiss mál sem varða hhjólamennsku, þ.m.t. vöxt hjólaferðamennsku í Bretland sem Tom Burnham, aðal fyrirlesari ráðstefnunnar, sagði frá. Bók um hjólaleiðir á Vestfjörðum var kynnt, hugmyndir um hjólastígakerfi og fleira. Stefán Helgi Valsson sagði frá reynslu sinni af stofnun og rekstri Reykjavik Bike Tours, fyrirlesturinn (hljóð og mynd) er vistaður á Vimeo-rás Ferðamálastofu og má nálgast hér.

Gáleysislegur akstur vandamál í Suður-Afríku

Þar sem ég bjó í Suður-Afríku í um 13 ára skeið kemur þessi frétt mér ekki á óvart. Hinsvegar held ég að myndin sem fylgir fréttinni, sem vissulega sýnir smárútu, gefi ekki rétta mynd af smárútum almennt.

Langflestar eru af gerðinni Toyota Hi Ace. Smárútan á myndinni er greinilega frá aðila í ferðaþjónustu sem væntanlega er notaður til að aka erlendum gestum um hin geysifallegu landsvæði sem eru í landinu. Það er himinn og haf á milli ökutækja sem notuð eru í slíkum akstri, og þeim ökutækjum sem notuð eru fyrir almenningssamgöngur og skólaakstur. Og nú tala ég af reynslu.

Myndir af hefðbundnum "smárútum", smellið hér.

Og hér.  

Ljósmengun þekkt vandamál meðal leiðsögumanna í norðurljósaferðum

Nokkur ár eru síðan ég benti á að ljósmengun væri til trafala fyrir ferðaþjónustuna í Reykjavík, þ.e. vetrarferðir út úr borginni í þeim tilgangi að sjá norðurljós.

Það er gaman að sjá að einhver annar hefur áhuga á þessu og hefur skrifað um það lærða ritgerð. Mér þykja niðurstöðurnar mjög áhugaverðar, þ.e. sá hluti sem greinir frá mikilli ljósanotkun í Reykjavík miðað við borgir af sömu stærð í öðrum löndum.

Um daginn las ég áhugaverða grein þar sem kom fram að það standi til að byggja gróðurhús á Hellisheiði og rækta tómata í stórum stíl til útflutnings. Það verður ekki til að bæta ástandið.

Dæmi um ljósmengun í Reykjavík og nágrenni sem hefur neikvæð áhrif fyrir þá sem ætla sér að sjá norðurljósin eru m.a: Ljósvitinn á Sandskeiði, Friðarsúla Yoko Ono í Viðey, götulýsing á Reykjanesbraut, gróðurhús hingað og þangað t.d. í Mosfellsdal, Hveragerði og bráðum á Hellisheiði.

Sífellt þarf að aka lengra frá höfuðborginni til að fá almennilegt myrkur. Það er náttúrlega ekkert einsdæmi í veröldinni en hér höfum/höfðum við sérstöðu að þessu leyti. Hvergi í heiminum er auðveldara að komast í tæri við norðurljósin en hér með tilliti til samgangna til og frá landinu á svo norðlægum slóðum og með svo góðar flugtengingar bæði við Evrópu og Ameríku. Og svo þurfum við að skemma fyrir okkur með ljósmengun.

Ég býst ekki við að það verði hætt við byggingu gróðurhúsanna á Hellisheiði fyrir mín orð eða dregið úr ljósnotkun almennt í Reykjavík með tilliti til ferðaþjónustunnar - það yrði frekar gert ef notendur sjálfir geta sparað á því.

Aukin ljósmengun á höfuðborgarsvæðinu hefur bein áhrif til hækkunar rekstrarkostnaðar fyrir fyrirtæki í norðurljósaútgerð, og útgjöld ferðamanna þar með, vegna þess að sífellt þarf að aka lengra frá höfuðborginni til að fá almennilegt myrkur. 

Ljósmengun mikil hér á landi

Skiljanleg óánægja SAF

Flestir þeir sem koma að ferðaþjónustu eru á sama máli um það að ríkið fái nú þegar nægar tekjur af ferðamönnum bæði innlendum og erlendum. Þá er átt við skatttekjur af eldsneyti, virðisaukaskatt af vörum og þjónustu ýmiss konar og tekjuskatt frá þeim þúsundum starfsmanna sem starfa í greininni.

Í fullkomnum heimi væru allar tekjur ríkisins af ferðamönnum notaðar til uppbyggingar í greininni, þá einkum hvað varðar að bæta aðgengi og öryggi ferðamanna - en síðast en ekki síst að tryggja salernisaðstöðu. Hljómar fáránlega ekki satt að salernisaðstaða skuli ekki standa ferðamönnum til boða á vinsælum ferðamannastöðum þar sem tugir þúsunda ferðamanna koma til á ári hverju. Ég nefni Djúpalónssand þar sem búið er að byggja aðstöðu sem er alltaf lokuð.

Til þessa hafa þjóðgarðar verið á fjárlögum sem þýðir að eitthvað af þeim tekjum ríkisins sem skapast hafa vegna ferðaþjónustu hafa skilað sér í uppbyggingu á ferðamannastöðum, t.d. í Skaftafelli. Þar er lítil gestastofa, tjaldstæði og salerni en sjálfboðaliðar frá útlöndum hafa að mestu leyti lagt og viðhaldið göngustígum.

En kjarni málsins er að gistináttagjaldið er óvinsæll kostur fyrir ferðaþjónustuna. Skattinum er komið á með þeim rökum að hér þurfi að gera átak í að bæta aðgengi, aðstöðu og öryggi ferðamanna þar sem þess er þörf. Hingaðtil hefur ríkið séð um þjóðgarðana en ekki áður seilst beint í vasa ferðamanna til að standa undir rekstri.

Það er ekki nema von að SAF, sem með semingi samþykkti að greinin tæki á sig gistináttagjald, skuli mótmæla því að 40 prósent af skattinnheimtunni fari til svæða sem nú þegar eru á könnu ríkisins. Í raun eru það svik.

SAF ósátt við niðurstöðu Alþingis

Ójöfn samkeppni í gistingu á Suðurnesjum

Bryndís Þorsteinsdóttir, einn af eigendum Hótel Keilis, segir réttilega að samkeppni um framboð á gistingu á svæðinu við Háskólavelli sé ójöfn enda er samkeppnisaðilinn í eigu banka, fjárfestingafélags og þrotabúa fjármálafyrirtækja sem nýta húsin á flugvallasvæðinu fyrir gistingu.

Pennamálið er sama mál, bara annað fyrirtæki.

Það sér hver heilvita maður að þetta er ósanngjarn, en hvað verður gert?

Lögrelan ferðast um á hjóli við eftirlit

Lögreglan nýtir reiðhjól við eftirlitsstörf í sumar og ræddu þær Hulda Guðmundsdóttir og Svava Snæberg Hrafnkelsdóttir, hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, við krakka í sumarskóla Hjallstefnunnar á Austurvelli í dag.

Þetta kemur fram í frétt á mbl.is, sjá: Eftirlit á hjólum

Reykjavik Bike Tours fagnar því að reiðhjól skuli notuð við eftirlit.

Iceland eruption frightful for tour operators

The eruption which started in Grimsvotn Lakes in Vatnajokull glacier in the southeast of Iceland about 350 km from Reykjavik on Saturday night reminds many of last year's eruption in Eyjafjallajokull.

“It’s a frightful situation for us and the tourism industry in Iceland,” said Rannveig Gretarsdottir, the CEO of Elding Whale Watching Company in Reykjavik, “We’re at the start of the tourist season, and I am afraid that the eruption will physically, or mentally, discourage foreign tourists from visiting the country. All we can hope for at this stage is that the eruption ends soon and for flights to return back to normal.”

“In our first year, we dealt with the banking crisis, in the second year, we dealt with the eruption in Eyjafjallajokull, and now, in our third year, we get to deal with another eruption,” said Ursula Spitzbart, the CEO of Reykjavik Bike Tours, “These are trying times for us in the bicycle tour business, as well as everyone else in Iceland involved in tourism.”

Last year’s eruption in Eyjafjallajokull started on March 20 and petered out in May. Visitor numbers compared to the previous year dropped by 20 percent in April and May due to cancellations and disruptions of flights. The end result for visitor numbers in 2010 was on par with 2009, which was a record year.

It is difficult to predict how long an eruption can last. The last eruption in Grimsvotn Lakes in Vatnajokull was in 2004 and lasted for a week. There have been several eruptions in Grimsvotn Lakes in the last decades, and they have all been relatively short lived. An eruption in 1873 lasted 7 months, but intensity was relatively low during that time. After a forceful start to this eruption, it started to show reduced activity on day 2 (Sunday).

This article was written by Stefan Helgi Valsson, first published on eTurboNews 23 May 2011.

 

Most bicyclists in Reykjavik Iceland use a helmet

83 per cent of bicyclists in the Greater Reykjavik Area in Iceland use a helmet. This is the result of a recent field observation commissioned by VIS insurance company in Reykjavik.

Automatic counters were installed in seven locations in the city. A total of 1.045 cyclists passed in three days. 867 used a helmet. The results are comparable to previous field observations on helmet use by bicyclists.

“We always ask our guests to use a helmet on our tours,” says Ursula Spitzbart of Reykjavik Bike Tours in Reykjavik Iceland. “If guests insist on not using a helmet they must sign a release in case of an accident”. But there are no exceptions for those 15 years and younger because according to the law they must wear a helmet. “We are strict about the use of helmets and all our guides wear a helmet to set a good example,” says Ursula.

“This said, a helmet may provide false security but at least it looks good in the pictures and it keeps our guest’s heads warm,” says Ursula smiling.

Reykjavik Bike Tours 

Suður-Afríka - Paradís ferðamannsins

Mannlíf Suður-Afríku er með því allra fjölbreyttasta í veröldinni enda hafa menning og trúarbrögð frá öllum heimshornum blandast þarna saman. Stefán Helgi Valsson bjó í Höfðaborg í þrettán ár.

Paradís ferðamannsins á mbl.is